Lodewijk Bruckman

In de enige vaste zaal van het museum tref je op dit moment 11 werken van Lodewijk Karel Bruckman (1903–1995). Deze schilder noemde zichzelf magisch realist en plaatste zich zo tussen Nederlandse schilders als Carel WillinkRaoul Hynckes en Pyke Koch

Afbeelding: When love and sex are rewarded, 1984, collectie Gemeente Westerwolde. 

______

Over de collectie Bruckman

Het MOW beheert meer dan 40 werken van deze fijnschilder en magisch realist, uit collecties van de Gemeentes Westerwolde en Goes. Een aantal hiervan vind je in deze presentatie in het museum, die om de zoveel tijd wisselt

In onze museumwinkel kun je het boek ‘Uit wat vergaat, ontstaat steeds iets nieuws’ (2005 ISBN 90-9019285-9) verkrijgen, met een indruk van zijn leven.

______

Over Lodewijk Karel Bruckman  

Vroege jaren

Lodewijk Karel Bruckman kwam op 14 augustus 1903 samen met zijn tweelingbroer Karel Lodewijk ter wereld. Vader Bruckman, zelf huisschilder, erkende al vroeg hun tekentalent. Beide broers kregen vanaf 1916 een opleiding aan de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunsten in hun woonplaats Den Haag. Hierna gaf Lodewijk van 1924 tot einde jaren 1940 tekenles terwijl Karel decors en kostuums ontwierp.

Een van de laatste magisch realisten

Bruckman ontving een klassieke opleiding, onder andere van Henk Meijer. Gaandeweg bracht hij minder conventionele elementen in. Zijn wijze van schilderen was een unieke combinatie tussen realisme in de sfeer van 17e-eeuwse meesters en meer symbolische soms magische elementen. Zelf zag hij zich als één van de laatste magisch realisten. Hij verbond zich daarmee met tijdgenoten als Carel Willink, Raoul Hynckes en Pyke Koch.

Duister Europa

Het magisch realisme kenmerkt zich door een (hyper)realistische weergave van de werkelijkheid die bij nadere blik een vervreemdende, wat duistere lading kent. In het vroege werk van Bruckman vind je deze donkere kant zeker terug. De Tweede Wereldoorlog had bij hem diepe sporen getrokken. De Duitse bezetter fusilleerden zijn geliefde, fotograaf Alexander van den Berg in 1942 op de Waalsdorpervlakte. Bovenop deze ervaringen, kwam de dreiging van de Koude Oorlog. Bruckman vertrok in 1948 naar de Verenigde Staten.

Lichtere stijl

In Amerika ontwikkelde Bruckman, vooral vanaf het einde van de jaren vijftig, de voor hem kenmerkende stijl. Zijn aandacht voor realistische details blijft, maar het werk krijgt een veel lichtere,  kleurrijke toets. In zijn composities staan eieren, veren, speelkaarten en theedoeken centraal. Bruckman combineert hierbij elementen die je niet snel bij elkaar verwacht. Achtergronden schilderde hij in een enkele, heldere kleur of kleurverloop. Zijn stillevens zweven in de lucht. Voorwerpen krijgen zo een bijna ornamenteel karakter.

Amerikaans succes

Bruckman kreeg in de jaren vijftig veel succes in de Verenigde Staten waar tal van musea en particulieren zijn werken aankochten. Hieronder was bijvoorbeeld het Metropolitan Museum of Art in New York (1957). Ook ontving zijn werk enkele prijzen zoals de J. Porter Brinton Prize in New York (april 1952) en twee keer de publieksprijs van het Boston Arts Festival (1954 én 1958). Het merendeel van Bruckmans nalatenschap bevindt zich dan ook in Amerika. Het MOW is het enige Nederlandse museum waar zijn werken permanent te zien zijn.

Thematiek

Bruckmans schilderijen kennen een sterk symbolisch karakter. Het thema van de cyclus van vruchtbaarheid en vergankelijkheid loopt als een rode draad door zijn werk. Niet voor niets gaf hij zijn memoires de titel uit wat vergaat, ontstaat steeds wat nieuws mee. Zo kunnen eieren voor nieuw leven staan en betekent klimop vaak oneindigheid. Sleutels openen nieuwe mogelijkheden of zetten deze juist op slot. Speelkaarten en dobbelstenen tonen het element van kans in een leven.

Terug in Nederland

Bruckman zou niet in de Verenigde Staten blijven. Een verblijf in Mexico volgde. Mede door gezondheidsproblemen van zijn partner en later hemzelf keerde hij meerdere malen terug naar Nederland. Zo woonde hij in Wemeldinge, Haarlem en Bellingwolde. Bruckman stief op 92-jarige leeftijd in Leeuwarden.

Band met Bellingwolde

In 1988 woonde Bruckman enkele tijd in Bellingwolde, waarbij hij een collectie van 23 werken aan de Gemeente Bellingwedde (inmiddels Westerwolde) schonk. Deze zogenaamde E7 collectie was een eerbetoon aan zijn geliefde Evert Zeeven, voormalig toneelacteur en de zakelijke kant van het duo. Zeeven stond bijna 55 jaar aan Bruckmans zijde.

De collectie bestaat uit werken uit de jaren tachtig van de vorige eeuw. Het museum toont naast werken uit de E7 collectie, werken in eigendom van de Gemeente Goes.

The chosen one, 1984, collectie Gemeente Westerwolde